Tag: zelfstandig

referenties

Wat zeggen opdrachtgevers over Juf Nes? Referenties!

Vijf sterren voor Juf Nes

Referenties

Ben je benieuwd wat mijn andere opdrachtgevers over mij schrijven? 🤔 Lees dan hier de hun lovende woorden 👍🏼.

Ook op mijn Facebookpagina laten mijn opdrachtgevers weten dat ze heel tevreden over mij zijn 🙂

En je weet het:

>> Geen stress! Neem contact op met Juf Nes <<

🚶🏾‍♂️🚶🏾‍♀️🚶🏿‍♀️🚶🏻‍♀️👣👩🏻‍💼 Juf Nes babbelt er verder op los!🚶🏼‍♀️🚶🏽‍♀️🚶🏻‍♀️🚶🏼‍♂️👩🏻‍💼👣

De activiteiten van Juf Nes blijven zich maar uitbreiden 😁. Nu op een heel andere, maar uiteraard leerzame manier. Met hart voor mijn stad ‘loop ik straks het vuur uit mijn sloffen’.

Hint:

“Als je naar links kijkt, zie je rechts niets”
“When you look to the left, you see nothing on the right”
“Wenn Sie nach links gucken, sehen Sie rechts nichts” 😉

#jufnes #kennisdelen #geschiedenis
#history #informatie #fietsen #lopen #kletsen #vermaken #leerzaam #gastvrij #trots #internationaal

Drie jaar geleden en de tijd gaat nog sneller!

“Het gaat zo snel, te snel!”

Nou … daar zit ik dan samen met Humberto. Hij op de reclamefoto van NH Hotels, ik tussen de hordes eekhoorntjes op het terras van onze bungalow. Allebei denkend: “That’s me”.

Mijn ochtend en middag:

Cat ging vanmorgen broodjes te halen. Ik wilde enigszins op tijd op pad want we hebben nog steeds niet echt veel van de Limburgse Peel gezien. Lees: verder dan de Appie in Horst en een stukje door het landschap zijn we nog niet gekomen. Lang leve het Subtropisch Zwemparadijs 😉 .

Na een half uur bel ik Cat want mijn maagje roept “hongerdebonger!”

Cat: “Ik ben nog op de speeltuin met mijn nieuwe vriendinnetjes, mam.”
Ik: “Leuk maar ik heb honger en ehmmm … we zouden toch op verkenningstocht gaan?”
Cat: “Daar heb ik eigenlijk niet zo’n zin in, mam. We komen zo met de broodjes en je krantje!”
Ik: “Okayyyyy …”

Inmiddels is het kwart over twaalf. Geen Cat, geen broodjes, geen krant maar wel een hongerige moeder die haar maar weer eens belt. Ik hóór en zie mijn dochter gewoon met rollende ogen denken “pfff … wat een zeurkous!” En zo voel ik mij op dat moment ook, een zeurkous …

Cat: “We komen er nu aan hoor, mam!”

Ook al hadden we vroeguh (jaja, toen gate nog kuile ware) geen gsm, een zeurende moeder op een bungalowpark is ook één van mijn herinneringen want ik wilde zoveel alleen doen. Sorry mams, ik begrijp je nu!

15 minuten later komen Cat (9), Laura (13) en Tessa (5 maar is duidelijk de baas met haar missende voortanden) de broodjes en krant droppen. Molly de hamster wordt uitgebreid bewonderd en dan:

Cat: “Mam, we moeten snel eten (inmiddels lunch i.p.v. ontbijt) want we gaan zo zwemmen!”
Ik: “Dat is prima hoor!” Ik zie Cat verbaasd kijken want dat antwoord had ze niet verwacht 😉

In de “wachttijd” bedacht ik mij namelijk weer dat het ‘hebben’ van een negenjarige dochter (mahamm, ik ben geen klein kind meer hoor!) zoveel voordelen heeft. Ook al moet ik er erg aan wennen:

* Ik kan haar een paar uurtjes alleen laten gaan.
* Ik hoef niet overal bij te zijn of alles te weten.
* Ze is inderdaad al oud en wijs genoeg om geen hele domme dingen te doen.
* Ik kan nu dus heerlijk buiten zitten met mijn krantje en een bakkie.
* Ik kan zelfs zo even een wandeling naar het dorp maken en de toerist uithangen.
* Ik kan ineens zoveel meer dan vorig jaar.

En vooral: Cat kan dat ook en ik vertrouw haar.

Het enige wat ik niet kan, niet wil en nooit zal doen is loslaten. Tuurlijk, ze vliegt ooit uit (dat mag ik tenminste hopen!) en zal haar eigen leven leiden. Maar ik zal er zijn om haar hand vast te houden. Misschien niet fysiek maar altijd met mijn hart.

“That’s me”

(25-08-2014)

Copyright 2017 Juf Nes